...

شاید بزرگترین تنبیه یا به تعبیری بدترین فرآیندی که یک آدم در زندگی تجربه میکنه ، شبیه شدن تدریجی به شخصیت هایی هست که روزی ازشون متنفر بوده. اینکه من بشم شبیه همون آدمی که ده سال قبل نگاه سنگینی به رفتارش داشتم. و اونقدر تدریجی به اون رفتارها دچار میشی که وقتی به خودت میای انگار که اون عادت عضوی از بدنت شده. نه حتی رفتارت.گاهی فکر میکنم آدم میتونه روزی به تموم افکار بدی که در ذهن داره دست پیدا کنه. طوری که باورش هم برای بقیه سخت باشه. و البته گاهی هرچند اندک ممکنه شبیه کسانی بشید که آرزو داشتید مثل اونها باشید...