امیدوارم در مسیر خواستن هر آنچه که دوستش دارید کوتاه نیایید،فرق نمیکنه عشق باشه ، رشته درسی باشه ، شغل باشه ، وسیله باشه ... . کوتاه که بیای یه ذوقی در تو خاموش میشه، من میگم برس بهش ، تجربه اش کن، دوست نداشتی رهاش کن، ولو به قیمت یک دهه عمر . اما امان از کوتاه آمدن ، امان از پذیرفتن اینکه نخواهد شد. انگار که ذهن وارد حالتی میشه که از خواستن های بعدی جلوگیری میکنه، میری در یک حاشیه امن که ناخودآگاهت ذوق شروع خیلی چیزا ازت میگیره و بهت القا میکنه همینی که هستی باش، همینی که داری نگه دار ، تبدیل به درختی میشی که قشنگه ، پایداره، صبوره، از دور حتی سایه و پناه امن هست .اما از جاش دیگه اونورتر برو نیست. یه چیزایی رو نباید بذاری ریشه بزنه. ریشه که زد تو میمونی و ...