...

اینکه ما از دید بقیه چی هستیم هم عجیبه ها. شما فکر کن واسه یه جایگاهی بیست سال تلاش کنی و شب و روز بدوویی ، بعد اون آخر شما رو به عنوان یک پزشک خوب، وکیل خوب ، شاعر خوب یا هر شخصیت کوشا و خوبی بشناسنت. حالا به این فکر کن در اوج این جایگاه به یکی از همینا که میشناست در گوشی بهش یه درخواست نامشروع بدی، در حالی که هیچ عملی مرتکب نشدی ، میتونی عمل و تلاش بیست ساله خودت رو با دو کلمه در گوشی فرو بپاشی و از اون لحظه به بعد، به شما یک دید بد و منفور داشته باشند. حالا سوالی که پیش میاد ما در واقعیت کدومیم واقعا؟ اون بنای زیبایی که این سالها آجرش روی هم گذاشتیم و بقیه میبینن؟ یا اون واقعیتی که هرگز به زبان نمیاریم؟ شاید ما هرگز نتونیم خود واقعی دیگری بشناسیم...